Hayallerim gerçek oldu sonunda !!

27 Mayis 2011 Cuma

20:10

   Hayallerim gerçek oldu..

   Evet sonunda o kahrolası dershaneden ayrıldım ve bir güzel sanatlar fakültesi yetenek sınavlarına hazırlık kursuna yazıldım.. Sonunda !! Çoook sevinçliyim uçuyorum adeta – her şeye rağmen - .. Her şeye rağmen diyorum çünki; kursu bulmak için kendimi paraladım, kursu kabul ettirmek için kendimi paraladım, kurs yeri için kendimi paraladım, ve şimdi de getirip götürme derdi için kendimi paralıyorum !! AMAN ALLAHIM !! .. Çıldırıcam..

   Şimdi en baştan kısaca bir özetleyeyim. Ben önceleri dershaneye yazılmış olan ama derslere katiyen katılmayan sıradan, tipik bir öğrenciydim. Sonra bir gün – her zamanki gibi – internette dolaşırken bu güzel sanatlar fakültelerinin sınavlarına öğrenci hazırlayan kursların olduğunu gördüm. Sonra bunu anneme anlattım ve annem saniyesinde kabul etti – canımm -.. Sonra bir gün – yine dershaneye gitmediğim günlerden biri – ben yatağımda yayvan yayvan yatarken annem “Madem gitmiyorsun seni dershaneden alacağım !!” diye bir blöf attı ortaya ve beynimde birden ampuller yanmaya başladı. Zaten hem dershane hem kurs çok zordu – hem maddi hem manevi -  dershaneyeyse uğramıyordum bile.. Hemen “Tamam al beni dershaneden !” dedim. Önce şaka yaptığımı sandı ama üsteleyince tamam dedi. Tabi dershane bizi bir ay kadar oyaladı. Bizde zaten bu kurs işini düşünmeye başladığımızda nisan filan olduğu için yetenek sınavı hazırlık kursu kayıt zamanını kaçırmayız diye çok acele etmedik. Daha sonra benim annemi zorlamamla allem ettik kalem ettik kaydımı sildirmeye ikna ettik dershaneyi – yarın gelecek yıl için ödediğimiz paraları geri vermekle birlikte kaydımı da silecekler. -. Tabi ben bu arada kararlaştırdığımız kursa beni yazdırmaya gitmek için sürekli anneme diretiyorum ve o da sağolsun hep bir hafta sonra bir hafta sonra deyip hatta kapıdan bile dönerekten beni ekiyordu. Ne kavgalar ettik sırf bu yüzden. Ama sonunda dün gittik ve beni kursa yazdırdık aslında bende bu kadar çabuk olmasını beklemiyordum. Bilgi, belge falan isterler diye düşünmüştüm.

   Gelelim yolu bulma maceramıza. Kurs taksimdeydi ve aslında yolu çokta kolaydı. Ama biz esnafın aklına uyunca taksimi karış karış dolaşmak zorunda kaldık ve en sonunda – benim kursu aramam neticesinde – bulduk. Ev gibi bir yerdi ve bizi karşılayan hoca çok samimi ve sıcakkanlı biriydi. Bana birkaç soru sordu yetenekli miyim, eğitim aldım mı, okulda böyle bir ders gördüm mü, ders notum kaçtı falan – bu hocanın okulların eğitim sisteminden pek haberi yok galiba resim, beden dersine hiçbir zaman branş hocaları girmez ve bu dersler her zaman beştir.- . Sonra bir öğrenciye bana atölyeyi gezdirmesini söyledi. Yapılan resimleri gördüm gözüm korkmadı açıkçası ama döndüğümde ben çok yetenekliyim, amanda ne çizimler yaparım, hop diye kaparım, sineği gözünden vururum falan gibi full gazla çalışan sözler sarf etmediğime şükrettim. Sadece ilgim var beni sıfır kabul edin demiştim.

   Neyse bizimle konuşan beyefendi ne bulursa bahane edip indirim yapmaya başladı. “ Nerde oturuyorsun ? Hmm şu kadar indirim.. Okulun ? Hmm bu kadar da indirim” anneme dönüyor “ Ne iş yapıyorsunuz? Öğretmen oooo niye baştan söylemiyorsunuz ki yani oldu mu şimdi şu kadar indirelim. Eşiniz ne iş yapıyor ? O da mı öğretmen oh oh ne güzel şu kadar daha hımm ne etti.. “ lavabo ne tarafta desem kurs bedavaya gelecekti o yüzden sustum tuttum kendimi eve kadar ..

   Saatleri filan konuştuktan sonra döndü “Tamam bu hafta sonu başlayabilirsin” dedi. Ben bir panik oldum elim ayağım kesildi. O bir yandan malzemeleri yazıyor bende bir yandan idrak etmeye çalışıyorum. “Bu hafta mı ?” , “Evet bu hafta..” ; “Hemen bu bu hafta yani, bu hafta sonu..” ; “Evet, neden bir sorun mu var hafta içi mi istiyorsun ?” ; “Yok yok hayır iyi böyle sordum sadece hihi”.. Böyle dumur bir konuşma geçti aramızda. Ve ben hala tarihin bu kadar erken olmasının şoku içerisindeyim. Yetenek sınavları haziranda olduğu için kurs başlangıcı da haziranda filan olur diye düşünmüş, o zamana kadar kendimi ayarlarım demiştim. Şimdi panik içindeyim.

   Tabi birde babamın bu hafta sen götür diğer haftalar ben götürürüm paranoyası var. Çıldırdım resmen. Neyse ben onu hallederim. Kursu kabul ettirmenin yanında o devede kulak kalır.