18 Kasim 2011 Cuma
19:26
Bir var bir yok. Üzgün hissediyorum. Canım acıyor. Bana bunu yapmayı nasıl başarıyor bilmiyorum.
Mutlu olmak istiyorum. Vazgeçtim onu istemekten. Mutlu olsam.. Onsuz mutlu olamaz mıyım ? Olurum. Keşke o olmasa.
Onu hiç göremeyecek olsam üzülür müyüm ? Üzülürüm galiba ama şuan olduğu kadar üzülemem. O zaman en azından yokluğu kesin olur. Böyle bir var bir yok…
Geçen gün tartıştık. Önemli bir şey değildi. Bir erkek arkadaşım döndü ve “ O senin muhatap alacağın biri değil ki niye konuşuyorsun !? “ dedi. Hiçbir şey diyemedim. Öylece kalakaldım karşısında. Niye ben onu o gözle göremiyorum ? Niye unutamıyorum ?
Bana bu kadar uzakken yakınımda olmasının hiçbir anlamı yok. Öyle şeyler yapıyor ki benden hoşlandığını düşüyorum ama sonra birden bir hata yapıyor ve ne kadar küçük bir hata olsa da canım öyle bir acıyor ki hiçbir şeyin önemi kalmıyor.
Bende aşklar hep böyle.. Hiç bitmezler. Hiç sonuca erişmezler. Ne var olurlar, ne yok.. Ama hiç mutlu etmezler. Hep canım yanar. Hep..
Severim, sevilirim. Hep hareketlerini yorumlayarak çıkarırım sevildiğimi. Hiç duymak nasip olmadı. Hiç gönül rahatlığıyla sevdiğimi söyleyemedim kimseye. Öyle içimdeki..
Sevmiyorum.. İlgilenmiyorum.. Öyle mi fark etmemişim..
Oysa kimseye aldırmadan izlemek istiyorum uzun uzun.. Her hareketini konuşmasını.. Gülüşünü görmek istiyorum. Kaçamak bakmalar yetmiyor.. Aynı şeyi tekrar tekrar başka insanlarla yaşamak. Hiç sıkılmadım. Her defasında inatla sonunun gelmesini bekliyorum. Hiç gelmedi.. Her defasında bu sefer olacak diyorum. Her defasında başladığım yerde bir başkasıyla buluyorum kendimi. Yine aynı yerde. Hiç sıkılmadım.. Sadece her defasında canım bir öncekinden daha çok yanıyor. Ve ben bir sonraki sefere daha büyük umutlarla başlıyorum. Daha bulamadım aradığımı.. Daha bitmedi. Bulduğumda hepsinin toplamı kadar seveceğim onu.. Hepsinin acısını unutacağım. Hepsinin acısını çıkaracağım ve kazanmış sayacağım kendimi. Hiç fal baktırmayacağım olurda kötü bir şey çıkarsa diye. Geleceği hiç bilmek istemeyeceğim..
Biri var şu sıralar benimle ilgileniyor. Gerçekten yakışıklı biri. Bir daha ki seferi kiminle deneyeceğim belli oldu. Allah yardımcım olsun. Bu canımı çok yakmaz inşallah, şimdilik tek dileğim bu.. Cesaretli de bir şey. Benimle ilgilendiğini herkesin içinde belli edebiliyor. Bakışlarını gizlemiyor. İncinen duygularıma, gururuma çok iyi geliyor. Kendimi iyi hissettiriyor.
Daha önceleri olsa korkardım ondan. Bu kadar çekincesiz adam iyi değildir, çapkındır kesin canımı yakar derdim. Anasının kuzusu dediklerim sanki hiç yakmadı. Meğer efendiliklerinden değil duygularına sahip çıkmaya cesaretleri olmayışındanmış bu halleri. Ben onlardan daha erkekmişim..
Eğer bana yaklaşmaya cesaret eder, bu olayı bakışmada bırakmazsa ne olursa olsun ona bir şans vereceğim. Madem her iki şekilde de canım yanacak korkak davranmanın bir anlamı yok.. Bari değdi diyebileyim..
Bir kere de bana hiç benzemeyen biri için risk alayım üzüleyim ne fark eder. Belki de ihtimal vermediğim o insanla mutlu olurum.
Hayat..
