12 Mayıs 2012 Cumartesi

00:39

Yazmaya üşendim ama doğum günüm çok güzel geçti. Evet gelmedi ama ben ağlanacak birşey olmadığını idrak etmiş oldum. Kurstan kızlarla bara gittik. Yanımda kimlik taşımak gibi kötü alışkanlıklarım olmadığı için kapıda biraz zorluk çıkartsalarda, nefret ettiğim akbilim beni kurtardı.. Herneyse içeride bize anlattıkları gibi öcüler yokmuş öğrenmiş oldum. Öyle filmlerdeki gibi hapçı pis keşleri de göremedim ne yazıkki.. Taksim'de bağıra çağıra doğum günümü kutladılar.. Rahatlıklarına özendim açıkçası. Ben biraz daha kasıntı bi tipimdir. Bir türlü gelmeyip beni aktarma yapa yapa eve gitmeye mecbur bırakan nefretlik otobüsüm de ben durağa gelir gelmez, geldi otura otura fıstık gibi geldim evime.. Annemi pasta, çerez, meyve ne var ne yoksa depolamış beni beklerken buldum. Patlayana kadar herşeyden yedim en son nefes alamıyordum (((:

Kısacası harika bir doğum günüydü benim için ayrıntılarıyla beraber.. Onunda yakın zamanda gelme ihtimali varmış ama ben kendimi ümitlendirmemeye çalışıyorum. Bugün benimle konuşmuyor, benimse ne yaptığım hakkında hiçbir fikrim yok..

Onunla konuşabilmek için uyumuyorum. Konuşa konuşa sabahlıyoruz ve ben 19.5 gün devamsızlığımla sabah kalkıp okula gidip sınavlarda uyuyorum.. Bilmiyorum yaptığım doğru mu.. Sabah okul, öğlenden akşama kurs. 9 gibi eve gelip onun için gece 3 e kadar uyumayıp, 3 saatlik uykuyla ertesi gün aynı tempoda devam ediyorum.. Doğum gününe sürpriz yapmayı düşünüyorum tabi uçak ve hediye parasını aynı zamanda toparlayabilirsem ((: .. Bu yaz benim  için çok önemli.. Onun için yaptığım fedakarlığa değmesini diliyorum sadece..

Iyiki dogdun kalbim..

8 Mayıs 2012 Salı

22:47

Yarın benim doğum günüm.. Ve beni en mutlu edecek hediyem şehirler ötesinde.. Yarın için beklediğim ondan daha güzel bir şey yok. Ama o da olmayacak.. Bugün hiç konuşamadık. Ne kadar olmayacağından emin olsamda ondan bir jest bekliyorum. Elinde olsa yapardı biliyorum. Neyse ben yaparım. Ama en azından bugün konuşabilseydik güzel olurdu. Ne dediğimden bir şey anlamıyorsunuz değil mi !? Anlatmaya üşendiğim için hikayenin ortasından giriyorum.. Geçmişe ağlamayı çoktan bıraktım ama bu seferde gittim Türkiye'nin öbür ucundan bir sevgili buldum kendime.. Gerçekten tam bir kelaynağım.. Ne bahtsızım ya. 

Yarın 18'ime giriyorum ama programım okul - kurs - ev.. Devamsızlığım 19.5.. Sevgilimi görmem imkansız ve yarın doğum günüm olmasına rağmen bugün hiç konuşamadık bile.. Ne kadar harika .. Bunun sonunda buraya gelecek olsa tüm olumsuzlukları unutabilirim. Keşke bir sürpriz yapsa.. Sanırım bu monoton okul - kurs - ev doğum günüme bir de "acaba gelir mi?" ümidiyle beklemek eklenecek.. Lanet olsun. Niye hiçbir şeyim normal değil !!!

18'ime böyle girmek istemiyorum.. hep farklı olsun istemiştim. Ama bu da diğerlerinden farksız hatta ultra yorgun bir doğum günü olacak sanırım. Yine de hayalperest ruhum hala bir ümit diyor ((: 

Yarınki ruh halim nasıl olur bilmiyorum ama gelmezse ne kadar saçma olsa da ağlayacağım galiba.. 

Not: Şuan konuşuyoruz ve bir şey sormasam da anladım beklemesem daha iyi.. Gelmeyi bırak doğum günüm olduğundan haberi bile olduğunu sanmıyorum.. Aslında bunu yadırgamıyorum çünkü daha sevgili olalı bir kaç gün oldu. Sorun şu ki ben doğum gününü bilmeyi bırakın şimdiden ne alacağımı bile biliyorum..